Je loopt de Kasteelhof in.
Aan het einde van de straat staat links, op het grasveld, een nagebouwd gedeelte van een oude kasteelmuur.

Je ‘dagdroom’ van zojuist krijgt ineens vorm.
Verwonderd blijf je staan en voel je even aan de stenen van de ruïne.

Al snel besef je dat er geen tijd is om te treuzelen.